Það má færa sterk rök fyrir því að hvergi á Norðurlöndunum standi veitingahúsamenning í jafnmiklum blóma og í Stokkhólmi. Þar er að finna aragrúa frábærra veitingastaða, jafnt rótgróinna og sígildra staða sem nýrra og framúrstefnulegra veitingastaða.
Í þröngri hliðargötu út frá helstu verslunargötu Verona er að finna einstakan veitingastað sem ber ekki mikið yfir sér við fyrstu sýn. Hann hefur verið í rekstri frá því á sautjándu öld og er merktur með látlausu skilti, Bottega dei Vini, eða Vínhúsið.
Það er vinsælt að velta því fyrir sér hvaðan besta nautakjöt í heimi kemur. Er það kjötið af Hereford-risanautgripunum í Texas? Er það kjötið frá Alberta í Kanada? Eru það kannski Argentínumenn sem rækta bestu nautgripina á Pampas – hinum endalausum sléttum landsins?
Það sama á við um mat og flest annað í Bandaríkjunum. Það er hægt að finna allt sem maður vill, ef maður er reiðubúinn að leita að því og borga fyrir það
Það þarf ekki mikið til að lyfta grænu salati upp á hærra plan. Einungis nokkrar matskeiðar af góðri salatsósu geta ráðið úrslitum um það hversu vel salatið bragðast þegar það er borið fram.
Spænsk mat ar menn ing á það til að falla í skugg ann af mat ar gerð Frakk lands og Ítal íu. Að pa ellu frá taldri ættu líklega flest ir í erf ið leik um með að telja upp „spænska“ rétti. Skýr ing in kann að vera sú að mat ar menn ing Spán verja bygg ist að miklu leyti á hrá efn un um en ekki ein stök um rétt um. Einn angi henn ar, tapas-menn ing in, nýt ur hins veg ar sí vax andi vin sælda ann ars stað ar í Evr ópu og ekki að ástæðu lausu.
Ef einhverjir lesendur kynnu að vera á ferðinni í Slóvakíu er skylda að borða gæs, nánar tiltekið ættu menn að á í þorpinu Slovensky Grob við rætur Karpatíufjalla, eina tuttugu kílómetra norðaustur frá höfuðborginni Bratislava. Líklega eru menn hvergi í heimi jafnstoltir af gæsasteikunum sínum og í þessu litla slóvakíska þorpi.
Í Argentínu er mikil hefð fyrir því að grilla og Argentínumenn grilla kjöt, nautakjöt og aftur meira nautakjöt. Grillveislurnar sem þeir kalla asado eru stofnun í þjóðfélaginu.
Lengi vel var franskbrauð notað sem samheiti yfir allt hvítt hveitibrauð á Íslandi. Vissulega byggist brauðneysla Frakka að miklu leyti á hvítum brauðum en þau eiga þó fátt sammerkt með flestu því hvíta brauði, sem við köllum franskbrauð.
Oftast er foie gras, sem í beinni þýðingu myndi útleggjast sem „feit lifur“, unnin úr gæsalifur (foie gras d’Oie) en einnig er kæfa úr andalifur (foie gras de canard) nokkuð algeng. Hún er algeng sjón í frönskum sælkerabúðum og skipar þar álíka sess og kavíar úr styrjuhrognum og trufflur.
