Indverskur kjúklingur í möndlu-jógúrtsósu
Þessi indverski réttur er mjúkur og mildur með margslunginni kryddsamsetningu og sætri, þykkri sósu.
Þessi indverski réttur er mjúkur og mildur með margslunginni kryddsamsetningu og sætri, þykkri sósu.
Þessi réttur er vinsæll meðal Bandaríkjamanna af ítölskum uppruna og er algengt að sjá útgáfur af honum í bandarískum bókum um ítalska matargerð. Nafnið Pollo al Diavolo er dregið af hinu mikla kryddmagni sem gerir réttinn eldheitan. Hann er þó raunar ekki nærri því eins eldheitur og halda mætti af því að lesa uppskriftina, en vissulega nokkuð kryddaður.
Þetta er grískættaður réttur í anda Miðjarðarhafsins þar sem tómatar, ólívur og óregano kallast á við fetaost og steinselju.
Parmigiano ostur er hér í mörgum hlutverkum bæði í hjúpnum utan um kjúklinginn og í pastasósunni. Það er síðan auðvitað gott að hafa smá auka Parmesan rifinn með til hliðar.
Það er mjög algengt að rekast á ítalska rétti sem eru sagðir vera að hætti veiðimannsins eða alla caccaiatora en þar er yfirleitt um að ræða rétti sem eru eldaðir með kryddjurtum í einhvern tíma. Hér er uppskrift að kjúklingarétt í þessum dúr.
Þessi franska uppskrift byggir á kröftugri sósu úr dökku kjúklingasoði sem við styrkjum með Dijon-sinnepi og vínediki og svo auðvitað fullt af estragoni.
Hér er enn einn af þessum yndislegu ítölsku réttum sem maður bókstaflega fellur fyrir og eldar síðan aftur og aftur og aftur. Þessi uppskrift kemur frá Norður-Ítalíu og dugar fyrir 4-6.
Þessa uppskrift fengum við frá Chandriku á Austur-Indíafjelaginu en rétturinn kemur upprunalega frá Bengal í norðausturhluta Indlands.
Þessi kjúklingapottur er dæmigerður fyrir sígilda franska heimilismatargerð. Kjúklingur í rjómasósu heitir á frönsku Poulet á la Créme og er til í óteljandi útgáfum.
Það eru óreganó og sítróna sem stjórna bragðinu í þessum bragðmikla, suður-evrópska kjúklingarétti. Lykilatriði er að elda hann lengi þannig að kartöflurnar sjúgi í sig safann og kryddbragðið.