Risotto Milanese er ein af sígildu risotto-uppskriftun og varla mikið leyndármál að hún er frá Milanó. Ólíkt flestum öðrum risotto-réttum er Milanese hins vegar ekki hugsaður sem primi eða forréttur. Algengast er að bera fram Risotto Milanese með réttum á borð við Osso Bucco.
Osso Bucco er einn þekktasti réttur Norður-ítalíu. Ítalir nota alla jafnan kálfaskanka en í íslenskum kjötborðum eru Osso Bucco-sneiðaranr yfirleitt úr nautakjöti og þær eru alveg hreint afbragð í þennan rétt.
Hér kemur enn ein sígild, ítölsk pastauppskrift. Sá ítalski veitingastaður er líklega vart til sem hefur ekki einhvern tímann verið með Spaghetti Carbonara í einhverri útfærslu á matseðli sínum. Þessi þykka pastasósa úr eggjum og osti ásamt beikoni er enda alveg hreint unaðsleg.
Það eru óreganó og sítróna sem stjórna bragðinu í þessum bragðmikla, suður-evrópska kjúklingarétti. Lykilatriði er að elda hann lengi þannig að kartöflurnar sjúgi í sig safann og kryddbragðið.
Kálfakjöt er því miður allt of lítið notað af okkur Íslendingum. Það sama verður hins vegar ekki sagt um þjóðir á borð við Frakka, Þjóðverja, Austurríkismenn og Ítali sem vita fátt betra en kálfakjöt.
Kjötbollur eru alltaf vinsælar hjá börnunum. Þessi suður-ítalska uppskrift af kjötbollum með pasta fellur hins vegar ekki síður að smekk fullorðinna og er í miklu uppáhaldi hjá mér.
Þennan rétt fékk ég í yndislegu matarboði í Fossvoginum á dögunum þar sem hver rétturinn á fætur öðrum var töfraður fram og snæddur úti á palli í sumarblíðunni. Að sjálfsögðu reyndi ég að verða mér úti um uppskriftina
Þessi sikileyska uppskrift er fersk og svolítið framandi. Það þarf að marínera kjúklinginn, helst yfir nótt, og því nauðsynlegt að skipuleggja þessa máltíð fram í tímann.
Stundum er það fljótlegasta og einfaldasta jafnframt það besta. Þetta sígilda salat nýtur alltaf jafnmikilla vinsælda á veitingahúsum í Frakklandi, Ítalíu og víðar.
Þessi ljúffenga uppskrift að graskersrisotto kemur frá Theodóru í Adelaide í Ástralíu.