Í fyrra voru spænsk vin fyrirferðarmikil þegar að við tókum saman bestu og athyglisverðustu vín ársins um áramóti 2011 og 2012. Það var hið magnaða Tres Patas frá Bodegas Canopy sem við völdum sem vín ársins en bestu kaupin i rauðu voru Beso de Vino Old Vine Garnacha og bestu kaupin í hvítu Baron de Ley Blanco.
Mörg ný og spennandi vín frá Spáni héldu áfram að bætast við á síðasta ári og má þar nefna hin tignarlegu Ribera del Duero vín frá Emilio Moro. Finca Resalso er til dæmis á afar góðu verði og það sama má segja um La Planta frá Bodegas Arzuaga.
Ítalía átti líka sína frábæru fulltrúa og það voru nokkur vín þar sem vöktu sérstaka athygli, ekki síst Toskana-vínin. Frábærir árgangar frá pottþéttum framleiðendum. Þar verður að nefna Brolio 2010 frá Barone Ricasole, sömuleiðis 2010-árgangurinn frá meistaranum Paolo De Marchi í Isole e Olena. Sömuleiðis var Marchese Antinori Chianti Classico 2008 magnað og Cum Laude 2009 frá Banfi. Eða þá hin flotta þrenna vína frá Il Poggione í Montalcino sem bættist við vínflóruna hér til dæmis Rosso di Montalcino 2009. Fimm stórkostleg Toskana-vín sem sýna vel hvers þetta hérað er megnugt þegar kemur að framleiðslu gæðavína.
Það var hins vegar sérstaklega ánægjulegt að sjá Frakkland koma inn af miklum þunga á árinu og þá ekki síst suður-frönsku vínin frá Languedoc-Roussillon. Árum og jafnvel áratugum saman hafa menn horft þangað þegar kemur að því að finna svar Frakka við nýjaheimsvínunum og nú loks eru toppvín þaðan farin að rata hingað í þó nokkrum mæli. Mjög ánægjuleg þróun. Það má nefna vín frá hinu litla en snotra vínhúsi Mas de Soleilla en ekki síst hafa það verið vínin frá Gerard Bertrand sem hafa tekið markaðinn með trompi.
Bertrand var lengi einn ástsælasti rugby-leikari Frakka en sneri við blaðinu og tók við fjölskylduvíngerðinni þegar að faðir hans lést fyrir um tveimur áratugum. Vínhús fjölskyldunnar Domaine de Villemajou er enn með betri vínum Bertrands en hann hefur fest kaup á fjölmörgum ekrum og vínhúsum á síðustu árum á borð við Chateau l’Hospitalet rétt fyrir utan Narbonne og Chateau la Sauvageonne skammt frá Montpellier. Þau vín komu á markaðinn hér í lok árs. Fyrst voru það hins vegar Reserve-vínin sem komu vín úr þekktum alþjóðlegum þrúgum á borð við Cabernet Sauvignon og Chardonnay í frönskum „nýjaheimsstíl“ sem veita betri nýjaheimsvínunum óvægna samkeppni bæði þegar kemur að verði og gæðum.
Vínið sem heillaði okkur hins vegar mest er Pic St. Loup en það er eitt af þorpunum í Languedoc sem hefur öðlast sína eigin „appelation“ eða svæðisbundnu flokkun. Hrikalega flott rauðvín ekki bara í sínum verðflokki heldur getur það hæglega keppt við töluvert dýrari vín. Fyrst kom árgangurinn 2010 en nú er 2011 væntanlegur sem er jafnvel enn betri. Ég átti þess kost að smakka hann nokkrum sinnum í Frakklandi á dögunum og það verður að segjast eins og er að það slær 2010 víninu út. Enda segir Bertrand sjálfur að 2011 sé besti árgangurinn sem að hann hafi unnið með frá því að hann tók við vínhúsi fjölskyldunnar.
Gerard Bertrand Pic St. Loup er vín ársins hjá Vínótekinu, toppvín, toppverð.
En hvaða vín voru það sem flokka mætti sem „bestu kaup“. Þar væri auðvitað hægt að nefna Reserve-vínin frá Bertrand en einnig koma nokkur ítölsk vín sterklega til greina. La Delizia Cabernet frá Friuli er virkilega frábær kaup á undir 1500 krónur! Við völdum hins vegar að þessu sinni Tommasi Appasimento Graticcio sem bestu rauðvínskaup ársins.
Í hvítvínum var af ýmsu að taka. Að lokum staðnæmdust við hins vegar við tvö vín sem ekki var hægt að gera upp á milli, ferskra og yndislegra hvítvína frá Rueda á Spáni, sem er eitt af mörgum spennandi svæðum sem þar eru að sækja í sig veðrið. Annars vegar Marques de Riscal Rueda og hins vegar Verdeo 2011 frá Torres.
