Þetta er rammítölsk sveitauppskrift þar sem flysjaðar paprikurnar gefa bragð og sætu. Í hinni upprunalegu ítölsku uppskrift er gert ráð fyrir alvöru Pancetta-beikoni, sem því miður er ekki fáanlegt hér. Best er að nota þykkasta og mildasta beikonið sem þið finnið.
Risotto er yfirleitt eitthvað sem menn tengja við matargerð Norður-Ítalíu. Þessi uppskrift kemur hins vegar frá suðurhlutanum, nánar tiltekið frá Basilicata
Dijon-sinnepið franskra er til margar hluta nytsamlegt og það er til dæmis hægur leikur að búa til ljúffenga og góða pastasósu með því. Hér í þessari uppskrift eru notaðar kálfasteikur en kálfakjötið hentar einkar vel með Dijon-sinnepi. Það má hins vegar einnig skipta kálfasteikunum út fyrir grísakótilettur á beini.
Þessi graslaukssósa er ekki bara kaloríusnauð heldur tærasta snilld með grilluðu kjöti, hvort sem er lambi, nauti eða hreindýri. Hún er sömuleiðis góð með grilluðum kjúkling
Það eru kryddjurtir Suður-Evrópu sem gefa lambinu bragð í þessari uppskrift: Salvía, oreganó og rósmarín. Best er að nota ferskar kryddjurtir en þurrkaðar koma einnig til greina.
Tómatar og ólívur eru það sem einkenna matarhefðir við Miðjarðarhafið og Provence í Frakklandi er þar engin undantekning. Tomates á la Provençal eru jafneinfaldir og þeir eru góðir.
Hér er það sinnep og estragon sem gefa bragðið í kryddlöginn sem við látum kjötið liggja í áður en við grillum og sinnepsfræin, og koníak eru punkturinn yfir i-ið.
Það er hægt að leika sér endalaust með íslenska lambið og flestar kryddjurtir falla mjög vel að bragði þess. Myntan er þar engin undantekning.
Gríska matargerðin er dæmigerð Miðjarðarhafsmatargerð hvað hráefni varðar. Það leynir sér hins vegar ekki í mörgum uppskriftum að Grikkland er í austurhluta Miðjarðarhafsins. Í Kapama-kjúkling eða „Kota Kapama“ koma til dæmis krydd og brögð við sögu sem minna á Austurlönd nær.
Bleikjan er hér bökuð með gráðosti og sýrðum rjóma sem mynda saman með kryddjurtunum góða sósu með fiskinum.